Mieszkańcy Parku Narodowego Zion w Utah, tarantule pustynne z gatunku Aphonopelma iodius, to stworzenia wyjątkowo skryte. Choć te włochate pajęczaki osiągają imponujące rozmiary, przekraczające 12 centymetrów długości, turyści rzadko mają okazję je zobaczyć. Większość czasu spędzają one w bezpiecznych, podziemnych norach, wychodząc na zewnątrz głównie po zmroku w poszukiwaniu owadów i innych drobnych ofiar. Dzięki wolnemu metabolizmowi jeden posiłek wystarcza im na kilka tygodni, co sprawia, że ich aktywność łowiecka jest ograniczona do minimum.
Sezon godowy w pełni
Sytuacja zmienia się diametralnie wraz z końcem lata. Od końca lipca samce tarantul pustynnych porzucają swój samotniczy tryb życia i podejmują ryzykowne wyprawy w poszukiwaniu partnerek. W tym czasie można je spotkać nawet w ciągu dnia, gdy przemierzają drogi i szlaki turystyczne, narażając się na ekstremalne upały oraz ataki drapieżników, takich jak lisy czy kukawki. Przedstawiciele Parku Narodowego Zion przypominają, że sierpień to początek sezonu godowego, co zwiększa prawdopodobieństwo napotkania tych ośmionogich wędrowców.
Warto zaznaczyć, że samce wyruszające na poszukiwania to dojrzałe osobniki. Gatunek ten osiąga dojrzałość płciową dopiero około siódmego roku życia. Wówczas samce opuszczają swoje nory, wyposażone w specjalne woreczki z nasieniem, które przechowują na przednich nogogłaszczkach. Proces zalotów jest dość specyficzny: po dotarciu do nory samicy, samiec zaczyna rytmicznie uderzać w podłoże i wibrować, próbując zwrócić na siebie uwagę partnerki. Jeśli zostanie zaakceptowany, przekazuje nasienie do organu rozrodczego samicy.
Cykl życia i różnice między płciami
Dla samców tarantul pustynnych „romans” często kończy się tragicznie. W wielu przypadkach samica po kopulacji traktuje partnera jak zdobycz i pożera go. Nawet jeśli samcowi uda się ujść z życiem, jego dni są policzone – po zakończeniu sezonu godowego, przypadającym na połowę jesieni, zazwyczaj ginie z wycieńczenia. Zupełnie inaczej wygląda życie samic, które po złożeniu jaj wiosną lub wczesnym latem, mogą dożyć nawet 25 lat, podczas gdy średnia długość życia samców wynosi około 10 lat.
Bezpieczeństwo turystów
Choć tarantule pustynne nie są jadowite w sposób groźny dla człowieka, ich ugryzienie bywa bardzo bolesne, a drobne, zadziorne włoski na odwłoku mogą wywoływać silne podrażnienia skóry. Dlatego też władze parku apelują o zachowanie zdrowego rozsądku podczas spotkania z tymi zwierzętami.
Jeśli zobaczysz tarantulę w Zion podczas swojej wizyty, daj jej dużo przestrzeni, nie próbuj jej podnosić i życz jej powodzenia w poszukiwaniu miłości.
Najlepszym rozwiązaniem jest obserwacja z dystansu i pozwolenie pająkom na kontynuowanie ich naturalnych wędrówek, niezależnie od tego, czy akurat trwa ich sezon godowy, czy też spokojny czas spędzany w podziemnych kryjówkach.