Echidny, znane również jako kolczatki, to niezwykłe ssaki zamieszkujące Australię oraz Nową Gwineę. Wyróżniają się charakterystycznym wyglądem – posiadają długie pyski oraz ciało pokryte kolcami. Należą one do bardzo wąskiej grupy stekowców, czyli ssaków składających jaja. Drugim przedstawicielem tej grupy jest dziobak. W San Diego Zoo Safari Park doszło do wyjątkowego wydarzenia: samica kolczatki krótkodziobej o imieniu Kathryn urodziła w jednym sezonie dwa młode, co jest rzadkością w przypadku tego gatunku.
Specyfika rozwoju młodych kolczatek
Kolczatki należą do zwierząt altricjalnych, co oznacza, że ich potomstwo rodzi się w stanie wymagającym intensywnej opieki rodzicielskiej. Po około 10 dniach inkubacji jaja w specjalnej, tymczasowej strukturze zwanej pseudo-torbą, na świat przychodzi młode, nazywane w języku angielskim puggle. W momencie wyklucia jest ono pozbawione futra i kolców, a jego masa jest porównywalna do połowy małego pianki marshmallow.
W przeciwieństwie do torby torbaczy, echidna posiada tymczasową pseudo-torbę, która pojawia się tylko wtedy, gdy wysiaduje jajo i opiekuje się młodym – wyjaśnia Jennifer LeBeau, główna specjalistka ds. opieki nad dzikimi zwierzętami w San Diego Zoo Safari Park.
Proces wychowania młodego jest długotrwały i złożony. Przez pierwsze dwa miesiące życia puggle przebywa w pseudo-torbie matki, po czym zostaje przeniesione do nory. Matka zabezpiecza wejście do niej ziemią, a następnie wraca co kilka dni, aby karmić potomstwo. Dopiero gdy samica przestaje zasypywać wejście, młode zaczyna stopniowo poznawać świat zewnętrzny.
Wyzwania w opiece weterynaryjnej
W przypadku bliźniąt urodzonych w San Diego, jedno z młodych pozostało pod opieką matki w norze. Drugie natomiast wymagało interwencji specjalistów z Harter Veterinary Medical Center, ponieważ nie przybierało prawidłowo na wadze. Ręczne odchowywanie tak młodych osobników jest trudnym zadaniem, obarczonym ryzykiem, dlatego zespół weterynarzy wdrożył zaawansowane metody monitorowania.
Aby zapewnić zwierzęciu odpowiednią opiekę, lekarze regularnie wykonują badania ultrasonograficzne żołądka. Pozwala to na precyzyjne określenie tempa trawienia podawanej mieszanki mlekozastępczej i ustalenie optymalnej częstotliwości karmienia. Anthony Cerreta, lekarz weterynarii z San Diego Zoo Wildlife Alliance, podkreśla powagę sytuacji:
Młode, które jest odchowywane ręcznie, przechodzi codzienne kontrole weterynaryjne oraz jest sprawdzane przez specjalistów co najmniej dwa razy dziennie. Ręczne odchowywanie młodych w tym wieku ma zazwyczaj niższy wskaźnik sukcesu, dlatego będziemy nadal uważnie monitorować sytuację i reagować w razie wystąpienia kolejnych wyzwań.
