Universal Commerce Protocol (UCP) to nowy, otwarty standard stworzony przez Google i udostępniony na licencji Apache 2. Jego celem jest uproszczenie zakupów napędzanych przez sztuczną inteligencję: od wyszukiwania produktu, przez koszyk i płatność, po obsługę posprzedażową. Google zaprezentowało UCP podczas konferencji National Retail Federation w Nowym Jorku, podkreślając, że protokół ma umożliwić „agentic commerce” — czyli handel prowadzony przez autonomiczne asystenty AI — bez konieczności tworzenia indywidualnych, złożonych integracji dla każdego sklepu czy platformy.
Kto stoi za UCP i jak będzie działać w praktyce
UCP nie jest jedynie projektem Google; firma twierdzi, że w opracowaniu i poparciu protokołu uczestniczy ponad 20 firm z obszaru handlu i płatności, w tym Shopify (które odgrywało znaczącą rolę w pracach technicznych), Etsy, Wayfair, Target, Walmart i Visa. W pierwszym etapie wdrożenia UCP ma zasilać natywny przepływ realizacji zamówień dla wybranych ofert produktowych w trybie AI w wynikach wyszukiwania Google oraz w aplikacji Gemini, początkowo dla sprzedawców z USA. Użytkownik będzie mógł przejść z konwersacyjnego zapytania (np. poproszenia Gemini o lekki bagaż podręczny) bezpośrednio do zakupu, korzystając z zapisanych danych wysyłki i płatności przez Google Pay; wsparcie dla PayPal ma pojawić się wkrótce.
Google przedstawia UCP jako sposób na zmniejszenie porzuceń koszyków, jednocześnie zachowując dla sprzedawców status sprzedawcy zarejestrowanego (merchant of record), a więc kontrolę nad danymi klientów i relacjami z nimi. Walmart jasno zadeklarował swoje poparcie: John Furner, prezes i CEO Walmart, określił przejście od tradycyjnego wyszukiwania do handlu prowadzonego przez agenty jako „następną wielką ewolucję w handlu”, dodając, że firma aktywnie napędza tę zmianę.
UCP jako modułowy standard deklarowania możliwości sprzedawcy
Technicznie UCP ma charakter modułowy i rozszerzalny: sprzedawcy deklarują, jakie możliwości obsługują (np. realizacja zamówienia, zwroty, programy lojalnościowe), a agenty AI i platformy mogą dynamicznie odkrywać i negocjować te możliwości. Zamiast tworzyć dedykowane API dla każdej platformy lub agenta, UCP definiuje spójny sposób uwierzytelniania, wymiany informacji o możliwościach i realizowania transakcji.
W modelu stosu technologicznego UCP nie zastępuje istniejących standardów komunikacji agentów, lecz z nimi współpracuje: stoi nad protokołami takimi jak Agent2Agent (A2A) rozwijany w ramach Linux Foundation oraz Model Context Protocol (MCP) autorstwa Anthropic. A2A służy do komunikacji i koordynacji między agentami, MCP określa sposób, w jaki modele uzyskują dostęp do narzędzi i danych, a UCP ujednolica sam przepływ handlowy — koszyk, checkout i obsługę posprzedażową — umożliwiając agentom wykorzystanie A2A jako warstwy transportu i MCP jako mechanizmu dostępu do danych handlowych.
Architektura techniczna i standardy sieciowe
Implementacje UCP opierają się na znanych standardach webowych: OAuth 2.0 dla powiązanych kont przy checkoutach powiązanych z profilem, RESTowych endpointach do tworzenia i finalizowania sesji zakupowej oraz tokenizowanych płatnościach dla zabezpieczenia danych kart. Przepływy e‑commerce w UCP mogą być realizowane nad REST, MCP lub A2A, w zależności od scenariusza i architektury sprzedawcy.
Aby skorzystać z frontendów Google obsługujących UCP, sprzedawca musi posiadać aktywne konto w Google Merchant Center oraz kwalifikujący się feed produktów. Po akceptacji sprzedawcy proszeni są o wdrożenie niewielkiego zestawu podstawowych endpointów REST do tworzenia, aktualizowania i kończenia sesji checkout; dostępna jest też opcja osadzonego checkoutu dla bardziej zaawansowanych i spersonalizowanych doświadczeń. Sprzedawcy mogą udostępniać go jako checkout gościnny (bez dodatkowej weryfikacji tożsamości) lub jako checkout powiązany z kontem, wykorzystujący OAuth 2.0 do synchronizacji profilu i historii zamówień między systemami sprzedawcy a agentami. Zmiany statusu zamówienia są przekazywane agentom przez webhooki, co pozwala na obsługę śledzenia przesyłek, zwrotów czy zarządzania subskrypcjami w ramach tego samego protokołu.
Jak UCP współgra z innymi protokołami płatności i alternatywami rynkowymi
Google ma też inny protokół e‑commerce skierowany do agentów — Agent Payments Protocol (AP2). Różnica jest taka, że UCP obsługuje cały przepływ handlowy (koszyk, checkout, post‑purchase), a AP2 skupia się wyłącznie na autoryzacji i rozliczaniu płatności, czyli warstwie płatniczej, którą UCP może wykorzystać. W praktyce UCP orkiestruje całą ścieżkę zakupową, a AP2 zajmuje się tj. inicjowaniem i potwierdzaniem płatności.
Na rynku rozwijają się też konkurencyjne inicjatywy: przykładem jest Agentic Commerce Protocol (ACP) rozwijany przez OpenAI i Stripe, powiązany z funkcją Instant Checkout w ChatGPT. Do tego dochodzi własna, zamknięta infrastruktura zakupowa i płatnicza Amazonu, która stanowi naturalnego konkurenta ze względu na swoją ścisłą integrację w obrębie własnego ekosystemu.
Trudno dziś przesądzić, która z inicjatyw przeważy. Mimo to połączenie zasobów Google — w tym reklam (Google Ads odpowiada za około 39–40% wydatków na reklamę cyfrową) — istotnych partnerstw handlowych oraz modelu open source daje UCP znaczące szanse, by po raz pierwszy od dłuższego czasu wystawić Amazonowi realnego przeciwnika w obszarze agentic commerce.
Google zaprasza programistów i sprzedawców do eksperymentowania i współpracy poprzez otwarte zarządzanie projektem i udostępnioną specyfikację (w tym dyskusje i pull requesty na repozytorium projektu), co ma ułatwić rozwój ekosystemu wokół standardu i zachęcić do tworzenia rozszerzeń, niestandardowych przepływów osadzonych oraz mechanizmów aktualizacji posprzedażowej.
Autor: Steven J. Vaughan‑Nichols | 13 stycznia 2026