Meta ogłosiła zawarcie trzech umów na dostawy energii jądrowej, które mają zasilać jej centra danych: dwa kontrakty z firmami rozwijającymi małe reaktory modułowe (SMR) — Oklo i TerraPower — oraz jedno porozumienie z operatorem istniejących elektrowni jądrowych, spółką Vistra. To posunięcie wpisuje się w rosnącą tendencję firm technologicznych do sięgania po energię jądrową jako stabilne, całodobowe źródło mocy niezbędne dla rozwoju aplikacji sztucznej inteligencji.
Wybór między istniejącymi elektrowniami a nowymi SMR wynika z równoległych potrzeb rynku: działające już reaktory są zwykle najtańszym źródłem mocy podstawowej, ale ich liczba jest ograniczona, co skłania wielkie centra danych do sięgania po oferty startupów. Producenci SMR zakładają, że masowa produkcja mniejszych jednostek pozwoli obniżyć koszty, jednak jest to hipoteza, która w praktyce dopiero zostanie zweryfikowana — podpisane umowy dają tym firmom okazję do jej udowodnienia.
Decyzje wynikają z zapytania ofertowego (RFP), które Meta wystawiła w grudniu 2024 r., poszukując partnerów zdolnych dostarczyć dodatkowo od 1 do 4 gigawatów mocy do wczesnych lat 30. XXI wieku. Znaczna część nowej energii ma być dostarczona przez sieć PJM, obejmującą 13 stanów w rejonie Mid-Atlantic i Środkowego Zachodu, obszar już mocno obciążony obecnością centrów danych.
Najbardziej natychmiastowy efekt przyniesie 20‑letnia umowa z firmą Vistra — Meta kupi łącznie 2,1 GW pochodzących z istniejących elektrowni jądrowych Perry i Davis‑Besse w Ohio. W ramach porozumienia Vistra planuje też zwiększyć moce w tych zakładach oraz w elektrowni Beaver Valley w Pensylwanii; łączne ulepszenia mają dodać 433 MW i wejść do eksploatacji na początku lat 30.
Od młodego dostawcy Oklo Meta kupi 1,2 GW. Oklo deklaruje możliwość rozpoczęcia dostaw do sieci już w 2030 r. Spółka, która weszła na giełdę poprzez SPAC w 2023 r., zdobyła wcześniej dużą umowę z operatorem centrów danych Switch, ale ma za sobą trudności z uzyskaniem zatwierdzeń projektowych od Nuclear Regulatory Commission. Jeśli dotrzyma harmonogramu, reaktory zostaną zbudowane w hrabstwie Pike w Ohio; moduł Aurora Powerhouse produkuje 75 MW, więc realizacja zamówienia dla Meta wymaga budowy ponad tuzina takich jednostek.
TerraPower, współzałożona przez Billa Gatesa, planuje rozpoczęcie dostaw do Meta najwcześniej w 2032 r. Jej projekt wykorzystuje roztopiony sód do transferu ciepła z reaktora do generatora; w okresach niskiego zapotrzebowania nagrzany płyn można magazynować w izolowanych zbiornikach i użyć ponownie w razie potrzeby. Pojedynczy reaktor generuje 345 MW, a system magazynowania może dostarczyć dodatkowe 100–500 MW przez ponad pięć godzin. TerraPower przechodzi proces regulacyjny sprawniej i współpracuje z GE Hitachi przy budowie pierwszej elektrowni w Wyoming. Dla Meta pierwsze dwa reaktory zapewniłyby 690 MW, a firma ma też prawa do zakupu kolejnych sześciu jednostek, co dałoby łącznie 2,8 GW mocy jądrowej i 1,2 GW mocy magazynowej.
Meta nie ujawniła warunków finansowych zawartych umów. Zakupy od Vistry są najpewniej najtańsze — energia z już działających reaktorów jądrowych należy do najtańszych źródeł dostępnych w sieci. Koszty związane z SMR wciąż pozostają niepewne: TerraPower szacuje, że w kolejnych elektrowniach będzie można osiągnąć poziom 50–60 USD za megawatogodzinę (ok. 210–252 zł/MWh), natomiast Oklo deklaruje cel cenowy 80–130 USD za MWh (ok. 336–546 zł/MWh). Należy jednak pamiętać, że pierwsze instalacje tego typu najprawdopodobniej będą droższe niż późniejsze, masowo produkowane jednostki.
Podsumowując, ogłoszone porozumienia pokazują, jak branża technologiczna zabezpiecza stałe źródła energii dla rosnących potrzeb obliczeniowych, jednocześnie dając nowe szanse firmom rozwijającym SMR na komercyjne przetestowanie swoich rozwiązań.
