Autor: Lucy Thompson, planetolog i członkini zespołu APXS, University of New Brunswick, Kanada
Data planowania na Ziemi: poniedziałek, 22 grudnia 2025 r.
W związku ze zbliżającym się okresem świątecznym zespół operacyjny łazika Curiosity przygotowuje się do zaplanowanej, wydłużonej przerwy. Tegoroczna przerwa pokrywa się z tzw. koniunkcją — zjawiskiem występującym co około dwa lata, gdy ze względu na różne orbity Ziemi i Marsa Słońce przesłania bezpośrednią komunikację między nimi. Koniunkcja potrwa od 27 grudnia do 20 stycznia; aby uniknąć wysyłania poleceń przez Słońce, które mogłyby ulec zakłóceniu, zespół zakończył część obserwacji naukowych i przygotowuje Curiosity do spokojnego postoju na ten okres.
W ramach zaplanowanej trasy między dwoma niedawnymi otworami wiertniczymi — „Valle de la Luna” (zagłębienie) oraz „Nevado Sajama” (grzebień) — zespół przeprowadził analizy chemiczne i wykonano dokumentacyjne zdjęcia ściany grzbietu. Celem tych pomiarów było udokumentowanie zmian tekstury, struktury i składu między otworami oraz wyjaśnienie, dlaczego w tym rejonie obserwujemy kontrastujące formy terenu: odporne grzbiety i silnie erodowane zagłębienia. Do rejestracji obrazu i pomiarów wykorzystano systemy Mastcam i ChemCam; ChemCam dodatkowo sfotografował butę „Mishe Mokwa” oraz tekstury w północno-zwróconej ścianie sąsiedniego zagłębienia. Mastcam uwiecznił centralne spękanie na grzbiecie „Altiplano” nad miejscem postoju oraz poligonalne struktury w poprzednim obszarze roboczym.
Aby zapewnić bezpieczne miejsce postoju na czas koniunkcji, inżynierowie przeprowadzili manewr wjazdu z powrotem na pobliski grzbiet. Ten etap dokumentowano kamerą MARDI w trybie „sidewalk video”, rejestrując zmiany podłoża pod łazikiem podczas jazdy. Z powodu ograniczeń bezpieczeństwa obowiązujących przed koniunkcją nie można było od piątku korzystać z przyrządów na ramieniu robotycznym — APXS i MAHLI — jednak Mastcam pozwolił na zdalne sfotografowanie interesujących obszarów w pobliżu, co ułatwi przygotowanie działań po powrocie z koniunkcji. W planach po przerwie są pomiary składu (APXS i ChemCam) oraz zdjęcia makro (MAHLI) świeżo rozbitych powierzchni skalnych, po których przejechaliśmy.
Specjaliści od warunków środowiskowych również prowadzili intensywne obserwacje. System Navcam wykonał filmy suprahoryzontalne i zenitalne do monitorowania chmur, obserwacje w linii widzenia oraz filmy i przeglądy związane z wirami pyłowymi (dust-devils), co jest istotne w miarę wchodzenia w sezon burz pyłowych na Marsie. Mastcam przeprowadził pomiary tau do monitorowania optycznej głębokości atmosfery, a planowano także analizy atmosferyczne APXS ukierunkowane na śledzenie sezonowych zmian argonu.
Dziś wysyłamy ostatni plan przed zniknięciem Marsa za tarczą Słońca i rozpoczęciem przerwy (właściwy plan koniunkcyjny pokrywający solsy 4763–4787 — czyli marsjańskie doby 4763–4787 — został uplinkowany kilka tygodni temu). Ze względu na wymogi bezpieczeństwa dotyczące kondycji łazika dzisiejszy harmonogram był znacznie ograniczony; obejmuje m.in. dodatkowe pomiary argonu w atmosferze za pomocą APXS oraz zdjęcia Hazcam i Navcam, w tym obserwacje aktywności wirów pyłowych.
Jednocześnie w tle będą kontynuowane standardowe pomiary systemów pokładowych: DAN, RAD i REMS, które będą działać również podczas koniunkcji. Dla zespołu była to kolejna intensywna i satysfakcjonująca runda działań naukowo-inżynieryjnych; wszyscy z niecierpliwością oczekujemy powrotu do pracy w styczniu, gdy Mars ponownie stanie się widoczny, aby kontynuować kolejne etapy eksploracji w kraterze Gale.
